Paddenstoelen Polka
De Polen komen. Ze zijn er zelfs al. En dat is maar goed ook. Want anders zouden luie Hollanders niet meer leuk volgens de seizoenen kunnen eten. Asperges steken, aardbeien van de koude grond rapen, verloren appel- en perenrassen plukken, we mogen blij zijn met die Polen.
Maar nu blijkt dat ze niet alleen tegen een karig loon de haast vergeten groenten van het land afhalen. Deze herfst plukken ze zelfs onze bossen leeg. Manden vol met paddestoelen worden afgevoerd. En die paddestoelen zien wij niet terug op onze culi-bordjes.
Alle boswachters in paniek en de Nederlandse burger verontwaardigd. 'Daar gaat onze natuur. Wat doen ze ermee? Paddestoelen zijn toch niet om op te eten? Ze zullen het zeker doorverkopen. Eerst jatten ze ons werk en nu ook nog onze paddo's', klagen ze in koor.
'Is dat wel voor eigen gebruik?' , vraagt men nog argwanend. Natuurlijk is dit voor eigen gebruik. Want dat wij Nederlanders niet verder komen dan een paar gebakken champignonnetjes bij de biefstuk en schoorvoetend aan de vanuit Italië ingevoerde paddestoelenbouillonblokjes zijn geraakt, vinden Midden- en Oost-Europeanen juist weer erg vreemd.
Daar weten ze wel wat te doen met deze eiwitbommen. Dat is al eeuwen zo. In de vroege herfst trekken mensen met rieten manden massaal de bossen in. Alleen of in grote groepen want dat is gezelliger. Een paddestoel is gratis en voor iedereen te grijp. Het gaat erom dat je de paddestoel netjes afsnijdt. En de eventueel losgekomen aarde en mosjes weer netjes terug legt. Het ondergrondse systeem wordt dan niet beschadigd. Het is als bloemen plukken in het veld. Het wortelsysteem blijft intact. Verzuring, verdroging en bemesting leveren dit systeem grotere schade op. In veel Europese landen worden paddestoelen geplukt en gegeten en toch staan elk jaar weer de bossen vol. Althans, soms slaat de natuur een jaartje over. Door weersomstandigheden of om onverklaarbare redenen zijn er dan weinig paddestoelen. Deze herfst was het een goed paddestoelenjaar. Dat zagen de boswachters bewezen.
Na een dagje samen struinen, plukken, kleppen en lachen met familie en vrienden onder de bomen, wordt thuis aan tafel de buit schoongemaakt en verwerkt. Borreltje erbij - verder kleppen en lachen - en na het ontdoen van eventuele wormpjes is het zaak het grootste deel zo snel mogelijk te drogen of in te maken. De rest eet men meteen als zelfstandig hoofdgerecht of er wordt een soep gemaakt. En al lijkt het van niet, hier in Nederland wordt al jaren geplukt in de bossen. Want Polen, Tsjechen, Hongaren, Russen, allen die hier tijdens de communistische jaren kwamen wonen, ook Duitsers hier ten lande, gingen met tas en mes de bossen in. Minder massaal met z'n allen tegelijk, zeer bewust van Ko de boswachter, en ook niet met een open mand maar met gesloten tas. De lol en trots na een dagje plukken ken ik zelf ook. Wat is dat spannend met een paar geurende tassen in de trein terug naar huis. De nieuwe Polen spelen echter open kaart en dat kunnen de Nederlanders niet begrijpen. Nederlanders moeten niet zo spastisch doen. Paddestoelen groeien in het bos en niet in de supermarkt. Dus in het bos moet je ze plukken.
