Wijn doet me vliegen

MalévVörösborStamp280.jpg
Met de titel van het boek A hogyan legyünk alkoholisták? (Hoe worden we alcoholist?) van de Hongaarse journalist en wijnschrijver Imre Tompa in gedachte, stapte ik eind februari op weg naar Boedapest aan boord van een vliegtuig van Malév. Zijn boek heb ik nog niet gelezen, maar alle middelen om alcoholist te worden waren daar voor mij aanwezig. Normaal gesproken drink ik geen alcohol aan boord, ik wil er immers vaak een sigaretje bij. En het hakt daar boven in de lucht er nogal in. Dus liever wacht ik op een groot glas bier bij aankomst thuis. Maar nu moest ik drinken, ja ik moest. Want dit stukje moest geschreven. Daarom zat ik zomaar Business Class met een serie goede Hongaarse wijnen voor m'n neus. Een stoffen servet op de uitklaptafel, een glas met water en een met jus. En een warme maaltijd met een toetje. Er zijn ergere manieren om de tijd aan boord van een vliegtuig door te brengen.

Hongarije wordt een belangrijk wijnland in Europa, al weten de meeste Nederlanders dat nog niet. Aan alle kanten worden de zeilen bijgezet om het imago naar het buitenland toe te verbeteren. Ook Málev doet daar gericht aan mee. Al jaren worden aan boord van hun vliegtuigen Hongaarse wijnen geschonken, maar nu besteden ze ook meer aandacht aan de selectie, presentatie en promotie van die wijnen. Veertien wijnen staan er sinds januari van dit jaar nu op de lijst. Al deze wijnen zijn in samenwerking met de al eerder genoemde Imre Tompa geselecteerd. Dat aan boord niet de allergrootste wijnen geschonken worden spreekt voor zich. Ook de verhouding tussen prijs en kwaliteit, het aanbod van grote hoeveelheden en een constante beschikbaarheid waren belangrijk bij de selectie. Er vliegen nogal wat vliegtuigen door de lucht, dus moeten veel wijnen gebotteld en wel klaar staan. Om de drie maanden worden de aangeboden wijnen van deze lijst gewisseld en elke maand wordt in hun magazine Horizon aandacht besteed aan de wijnmakers en hun wijnen die aan boord te krijgen zijn.

MalévüvegekStamp.jpg
Zowel in de Business Class als in de Economy worden wijnen geschonken, hoewel voor de gewone passagier de keuze beperkt is tot één wit en één rood. Dat is al zeldzaam, want niet bij alle maatschappijen krijgen passagiers wijn aangeboden. Als je Business Class reist heb je keuze uit een groter aanbod. Op de heenreis kon ik kiezen uit twee rood, twee wit, één peszgő (mousserend) en een zoete uit Tokaj. Ik heb ze niet allemaal geproefd en gedronken, zo lang duurt de reis immers niet. Maar de rode Kemendy Cabernet Sauvignon-Pinot Noir 2003 staat me nog bij. Ik vond die erg lekker, helder en duidelijk. De witte Hungaro Neszmély Cserzsegi Füszeres 2006 was ook goed met een frisse geur van voorjaar. De Hilltop Neszmély Chardonnay 2006 en Tokaj Furmint Dry 2006 van Kereskedöház waren op zich ook lekker, maar mij iets te modern droog, zelfs wat vlak van smaak. Ik ben meer een aanhanger van pittige, stevige witte Hongaarse wijnen waarop te kauwen valt. Maar ik ga zeker aan de grond in Hongarije ergens op een festival of in een wijnkelder eens proeven of ze eigenlijk niet anders horen te smaken.

Het kwam me namelijk voor dat niet alle wijnen even goed tot uiting komen daar boven in de lucht. De smaakpapillen werken blijkbaar anders in een vliegtuig. Zeker die van mij. Op de terugreis naar Amsterdam kwam de toch vrij volle rode Selection Bikavér 2003 van Egri Korona Borház niet echt uit de verf en de witte Hárslevelü van Polgár uit Villány, een van mijn favorieten, bleef aan de dunne zelfs schrale kant. Ik weet niet of in de selectieprocedure de wijnen aan boord geproefd zijn en of die wijnen getoetst werden aan de omstandigheden aan boord. Ik twijfel niet aan de kunde van de wijnmakers en diegenen die ze selecteerden. De geschonken wijnen komen namelijk van gerenommeerde wijnbedrijven. Maar misschien dat krachtiger wijnen met flink wat mineralen en eventueel wat restsuiker daarboven iets beter stand houden? De Tokaji Aszú 3 Puttonyos van Dereszla uit Bodrogkeresztúr had in ieder geval geen moeite om m'n papillen aan de gang te krijgen en te houden. Deze Aszú is heus niet de zoetste, zwaarste of meest complexe uit zijn soort, maar zelfs naast het gebakje van pure chocolade en amandelbeslag bleef de wijn overeind. Na twee kleine glaasjes wilde ik er nog wel eentje drinken.

MalévTokajDereszlaStamp240.jpg
Maar terwijl de stewardessen en ik in een vrolijk gesprek verwikkeld raakten, bleek het vliegtuig al te gaan landen. Snel dus in de gordels en met zijn allen naar beneden. Daar stond ik weer aan de grond in koud en nat Amsterdam. Met de smaak van de Aszú nog op m'n tong was het wel een stuk aangenamer wachten op de koffers bij de uitgang. Hoewel dat misschien zo leek, want de alcohol deed ook zijn werk. Het hakt er dus inderdaad in op grote hoogte. Zo zelfs dat je er haast van gaat vliegen.

©Tekst & foto's: Tom de Smet 2008

Creative Commons Licentie
Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing