Borrelen op de Burcht

Nog nooit was ik op een Hongaars wijnfestival. Dus ik was erg onder de indruk toen ik het terrein van het Borfesztival van Budapest, bovenop de burcht van Buda, opliep. Niet alleen vanwege de ruim honderdvijftig wijnboeren die er hun beste wijnen schonken en ook niet door de grote hoeveelheden heerlijke wijnen waaruit ik haast geen keuze kon maken, maar vooral om de ontspannen sfeer die duizenden mensen bij elkaar samen wisten te maken.BorfesztivalPohárok.jpg

BorfesztivalGrijsTableau600x400.jpg
Geen agressie, geen ruzies, geen gescheld van dronken mannen. Duizenden Hongaren, jong en oud, rijk en minder rijk, stedelingen en plattelanders, allemaal hangend en zittend op de stenen muren van de oude burcht. En als men al te veel had gedronken, dan ging men keurig naar huis. Geen aanstoot geven János, de anderen willen ook genieten.
BorfesztivalFiatalUrak.jpg
BorfesztivalBloembed.jpg
Met mijn ogen op steeltjes bleef ik maar kijken en kijken. Trillend van opwinding - niet van de drank, dat kwam pas later - kon ik mijn camera met moeite scherp stellen. En als de avond viel en het te donker werd om nog te fotograferen, begonnen mijn benen te trillen, mijn mond moest dan lachen, de tong raakte dol van elk nieuw glas.
BorfesztivalCsoportVidám.jpg
BorfesztivalFiukPalota.jpg
Met tientallen diepe, volle, frisse, zure, fruitige, zoete smaken in de mond en alcohol in alle bloedvaten maakte ik elke avond dezelfde gang naar huis. Zig zag scharrelend de burcht af naar beneden, naar de grote brug over de Donau. Die stroomde met haar water nog mijn hoofd schoon, zodat ik de laatste duizend meter wat stabieler liep naar Pest , waar ik mijn roes uit sliep voordat er nieuwe wijnen konden geproefd.
BorfesztivalFiukFalon.jpg
BorfesztivalBortársaság.jpg
BorfesztvalStandSütét.jpg
Creative Commons Licentie
Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing